Polonia.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Ten artykuł dotyczy Polaków za granicą. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Gateway Theatre w Chicago, siedziba fundacji Kopernikowskiej w dzielnicy Jefferson Park.

Diaspora polska, potocznie Polonia (z łac. Polonia - Polska) – termin określający Polaków mieszkających poza granicami Polski.

Niektórzy za Polonię uznają tylko polską emigrację, nie określając tym mianem osób mieszkających na terenach, które po 1939 roku przestały wchodzić w skład państwa polskiego i ich potomków. Argumentem za takim stanowiskiem jest stwierdzenie, że ludzie ci nie wyjechali z Polski, tylko zmieniły się granice kraju i to ojczyzna ich "opuściła". Oni sami też uznają się za Polaków, a nie za Polonię. Polaków tych określa się mianem mniejszości polskiej.

Spis treści

edytuj Liczebność Polonii

Polonia na świecie
Polscy emigranci w Stanach Zjednoczonych. Początek XX wieku.

Według danych szacunkowych poza terytorium Polski mieszka do 21 milionów Polaków i osób pochodzenia polskiego. W Polsce mieszka ok. 38,1 mln Polaków (stan na 2008 r.)

Skupiska Polaków i osób polskiego pochodzenia w świecie[1].

Państwo i liczba Polaków (od 10 osobowych Polonii):

Spotkanie z Polonią amerykańską w Chicago
Kraj Liczebność Uwagi
Afganistan 100
Albania 50
Algieria 250
Andora 10
Angola 50
Arabia Saudyjska 100
Argentyna 450000
Armenia 1200
Australia 200000
Austria 55000
Azerbejdżan 1000
Bahrajn 130
Bangladesz 20
Belgia 70000
Białoruś 400000 oficjalnie, pozarządowe szacunki do 900000
Boliwia 500
Bośnia i Hercegowina 350
Brazylia 1800000
Bułgaria 2600
Chile 10000
Chiny 1000
Chorwacja 2400
Cypr 500
Czechy 100000
Dania 20000
Dominikana 100
Egipt 600
Ekwador 200
Estonia 5000
Etiopia 100
Finlandia 5000
Filipiny 100
Francja 1050000
Ghana 100
Grecja 50000
Gruzja/Abchazja 6000
Gujana 100
Gwatemala 100
Hiszpania 45000
Holandia 70000
Honduras 100
Indie 100
Indonezja 100
Irak 100
Iran 100
Irlandia 80000
Islandia 7000
Izrael 4000
Japonia 600
Jemen 50
Jordania 250
Kamerun 100
Kanada 900000
Kazachstan 100000
Kenia 100
Kirgistan 1400
Kolumbia 3000
Kongo 100
Korea Południowa 100
Korea Północna 11
Kostaryka 200
Kuba 150
Kuwejt 250
Liban 700
Libia 350
Liechtenstein 10
Litwa 300000
Luksemburg 3000
Łotwa 75000
Macedonia 600
Madagaskar 80
Malezja 100
Malta 30
Maroko 500
Mauretania 100
Meksyk 10000
Mołdawia 10000
Monako 100
Mozambik 10
Niemcy 2000000
Nikaragua 100
Nigeria 100
Norwegia 18000
Nowa Zelandia 6000
Panama 200
Papua-Nowa Gwinea 20
Paragwaj 10000
Pakistan 50
Peru 5000
Portugalia 3000
Republika Południowej Afryki 50000
Rosja 300000
Rumunia 10000
Rwanda 100
Senegal 100
Serbia i Czarnogóra 1200
Singapur 200
Słowacja 10000
Słowenia 200
Stany Zjednoczone 10600000
Sudan 100
Syria 600
Szwajcaria 20000
Szwecja 100000
Tadżykistan 2000
Tajlandia 100
Tajwan 100
Tanzania 100
Tunezja 500
Turcja 1000
Turkmenistan 5000
Uganda 100
Ukraina 145000 inne dane: 900000
Urugwaj 10000
Uzbekistan 5000
Watykan 50
Wenezuela 4000
Węgry 20000
Wielka Brytania 250000-500000 w zależności od brytyjskich czy polskich źródeł internetowych, przebywających sezonowo (wg szacunków pozarządowych od 100 do 800 tys. Londyn, Ealing, Manchester, Birmingham)[2]
Wietnam 100
Włochy 100000
Wybrzeże Kości Słoniowej 100
Zambia 100
Zimbabwe 800
Zjednoczone Emiraty Arabskie 3000

Powyższe dane podają czasami znacznie większą liczebność Polaków niż inne statystyki, np. spisy powszechne, i nie muszą oznaczać rzeczywistej populacji a jedynie zbliżoną (szacunkową). W niektórych państwach podczas spisów nie zbiera się danych dotyczących narodowości, w takich przypadkach jedynym źródłem informacji są dane szacunkowe.

edytuj Główne ośrodki polonijne

Polska wieś Wierszyna na Syberii

Statystyka (2006) przedstawia największe skupiska polonijne na świecie. Warto jednak zwrócić uwagę, że Polonia istnieje również w takich miejscach jak Oceania, Birma, Katar, Nepal, Salwador, Trynidad, Surinam, Antyle Holenderskie, Barbados, Mali oraz Antarktyda (polska stacja badawcza). Zakłada się, że nie ma na świecie państwa, w którym nie mieszka chociaż jeden Polakpotrzebne źródło. Nawet w Laosie i Kambodży odnotowano obecność kilku Polaków.

edytuj Przyczyny emigracji

Polscy emigranci pochodzą z kilku fal migracji:

  • uchodźcy po powstaniach narodowych w XIX w. (głównie do Francji, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Niemiec i Ameryki Północnej),
  • emigracja zarobkowa w II poł. XIX w. aż do 1939 r. (robotnicy głównie do Francji, Belgii i Niemiec; chłopi do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Brazylii i Argentyny),
  • emigracja na skutek II wojny światowej oraz z przyczyn politycznych po wojnie,
  • emigracja z przyczyn ekonomicznych i politycznych w latach 80. XX wieku,
  • emigracja zarobkowa po 1989 r. (głównie do Wielkiej Brytanii, Irlandii, Niemiec, Austrii, Włoch, Kanady i Stanów Zjednoczonych).

edytuj Media dla diaspory

Obecnie (2008) roku działają 3 telewizje nadające z terytorium Polski dla rodaków za granicą – TVP Polonia, Polsat 2 International i TVN International.

W Chicago działa największa polskojęzyczna telewizja poza terytorium RP – Polvision Waltera Kotaby.

Przypisy

edytuj Bibliografia

  • Dr Jan Rozwadowski, Emigracja polska we Francji. Europejski ruch wychodźczy. La Madeleine lez Lille, 1927, (304 s.)
  • Edmond Marek, Luźne refleksje. O Polonii francuskiej. Wczoraj – dzisiaj – jutro. Lille 1982, (25 s.)
  • Jan Paweł II a emigracja i Polonia 1978 –1989, pod red. R. Dzwonkowskiego, S. Kowalczyka, E. Walewandra. Lublin 1991
  • Edward Kołodzej, Emigracja z ziem polskich i Polonia (1831-1939). Informator o źródłach przechowywanych w terenowych archiwach państwowych w Polsce. Warszawa, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, 1997, (185 s.)
  • Rocznik Polonii. Periodyk naukowy poświęcony społeczności polskiej i polonijnej w świecie. Nr 1. Wyd. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2005, (181 s.)
  • Rocznik Polonii. Periodyk naukowy poświęcony społeczności polskiej i polonijnej w świecie. Nr 2. Wyd. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2006, (192 s.)

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.