| Nestor Machno |
|
| Urodzony |
26 października 1888
Hulaj-Pole |
| Zmarł |
6 lipca 1934
Paryż |
Nestor Iwanowicz Machno, ukr. Нестор Іванович Махно (Bat’ko Machno), ur. 26 października 1888 r. [1] w Hulajpolu na Ukrainie, zm. 6 lipca 1934 w Paryżu) – ukraiński anarchista i rewolucjonista.
Jego rodzice Iwan Rodionowicz i Eudokia Matwiejewna byli chłopami, wyzwolonymi edyktem carskim w 1863 r. Brał udział w rewolucji 1905 roku jako członek anarchokomunistycznej grupy. Aresztowany, osadzony w więzieniu "Butyrki" w Moskwie, po rewolucji lutowej zwolniony, powrócił do Hulaj-Pola. W czasie wojny domowej przywódca anarchizującej Rewolucyjno Powstańczej Armii Ukrainy (machnowców). RPAU(m) na przemian współpracowała z bolszewikami i walczyła z nimi. Po wspólnym zwycięstwie nad wojskami białych, bolszewicy rozbili machnowców, a sam Machno przedostał się do Rumunii 28 sierpnia 1921 r. Przez pewien czas mieszkał w Polsce, po czym przez Gdańsk przedostał się do Paryża. Zmarł 6 lipca 1934, został pochowany na cmentarzu Pere Lachaise.
Przypisy
- ↑ Taka data figuruje w księgach metrykalnych cerkwi w Hulajpolu, które znajdują się w Państwowym Archiwum Zaporoskiego Obwodu. W. Werstiuk, Machnowszsczyna, Kyiv 1991, s. 19; W. Wołkowyński, Nestor Machno. Lehendy i realnist, Kyiv 1994.
edytuj Linki zewnętrzne
|
