Michelle Bachelet.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Verónica Michelle Bachelet Jeria | |
 |
|
| Data urodzenia | 1951 |
| prezydent Chile | |
| Okres urzędowania | od 11 marca 2006 |
| Przynależność polityczna | Socjalistyczna Partia Chile |
| Poprzednik | Ricardo Lagos |
Verónica Michelle Bachelet Jeria (ur. 29 września 1951 w Santiago) – chilijska polityk lewicowa, członkini Socjalistycznej Partii Chile, prezydent Chile od 11 marca 2006.
Michelle Bachelet jest córką chilijskiego generała, który w 1973 po zamachu stanu Pinocheta został osadzony w więzieniu pod zarzutem zdrady kraju. Poddawany torturom, zmarł w marcu 1974. W więzieniu (Villa Grimaldi) znalazła się również jej matka i sama Bachelet. Wypuszczone w 1975, zdecydowały się wyjechać do Australii. Wkrótce Michelle Bachelet wyjechała do NRD, gdzie uczyła się niemieckiego, a później kontynuowała, rozpoczęte jeszcze w Chile, studia medyczne na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. W 1979 powróciła do ojczyzny, gdzie ukończyła studia medyczne i rozpoczęła praktykę lekarską. W latach 80. zaangażowała się ponownie w działalność na rzecz demokracji.
W 1990, gdy doszło do demokratycznych przemian w Chile, Bachelet rozpoczęła pracę w ministerstwie zdrowia. Pod koniec lat 90. zainteresowała się kwestiami obronności i rozpoczęła studia w Narodowej Akademii Studiów Politycznych i Strategicznych, uzupełniając je stypendium w amerykańskiej akademii wojskowej. Po powrocie do kraju w 1998 rozpoczęła pracę w chilijskim ministerstwie obrony. W tym samym czasie zaangażowała się również aktywnie w działalność Socjalistycznej Partii Chile, której członkiem jest od lat 70.
W marcu 2000 prezydent Ricardo Lagos powołał ją na stanowisko minister zdrowia. W lutym 2002, jako pierwsza kobieta w Chile i w Ameryce Łacińskiej, objęła stanowisko minister obrony narodowej. Stale wzrastająca popularność minister sprawiła, że została wybrana jako kandydatka centro-lewicowej koalicji Concertación de Partidos por la Democracia w zbliżających się wyborach prezydenckich.
W pierwszej turze wyborów uzyskała 45,9% głosów i zmierzyła się w drugiej turze z kandydatem centroprawicowej partii Renovación Nacional Sebastiánem Piñerą. W drugiej turze w styczniu 2006 otrzymała 53,5% głosów i została pierwszą kobietą-prezydentem Chile; urząd objęła 11 marca 2006.
edytuj Linki zewnętrzne
- (es), (en) Oficjalna strona prezydenta
Manuel Blanco Encalada • Agustín Eyzaguirre • Ramón Freire • Francisco Antonio Pinto Díaz • Francisco Ramón Vicuña Larraín • Francisco Ruiz-Tagle Portales • José Tomás Ovalle Bezanilla • Francisco Errázuriz Martínez • José Joaquín Prieto Vial • Manuel Bulnes Prieto • Manuel Montt Torres • José Joaquín Pérez Mascayano • Federico Errázuriz Zañartu • Aníbal Pinto Garmendia • Domingo Santa María González • José Manuel Balmaceda Fernández • Jorge Montt Álvarez • Federico Errazuriz Echaurren • Anibal Zanartu Zanartu • Germán Riesco • Pedro Montt • Elias Fernandez Albano • Emiliano Figueroa Larrain • Ramon Barros Luco • Juan Luis Sanfuentes • Arturo Alessandri Palma • Luis Altamirano Talavera • Pedro Pablo Dartnell Encina • Arturo Alessandri Palma • Luis Barros Borgono • Emiliano Figueroa Larrain • Carlos Ibáñez del Campo • Juan Esteban Montero Rodriguez • Arturo Puga Osorio • Carlos Gregorio Davila Espinosa • Bartolome Blanche Espejo • Abraham Oyanedel Urrutia • Arturo Alessandri Palma • Pedro Aguirre Cerda • Jeronimo Mendez Arancibia • Juan Antonio Ríos Morales • Alfredo Duhalde Vasquez • Vicente Merino Bielich • Juan Antonio Iribarren Cabezas • Gabriel Gonzalez Videla • Carlos Ibanez del Campo • Jose Alessandri Rodriguez • Eduardo Frei starszy • Salvador Allende Gossens • Augusto Pinochet • Patricio Aylwin Azocar • Eduardo Frei młodszy • Ricardo Lagos • Michelle Bachelet
