Marian Langiewicz.html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

Marian Langiewicz
Generał Generał
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1827
Krotoszyn
Data i miejsce śmierci 10 maja 1887
Konstantynopol w Turcji
Stanowiska od 9.01.1863 r. pułkownik woj. sandomierskiego, od 22.01.1863 r. dowódca Kampanii Langiewicza, 11.03.1863-18.03.1863 dyktator powstania styczniowego
Główne wojny i bitwy Powstanie styczniowe, Wyprawa Garibaldiego na Sycylię

Marian Langiewicz (ur. 5 sierpnia 1827 w Krotoszynie, zm. 10 maja 1887 w Konstantynopolu)[1] – generał i dyktator powstania styczniowego.

Uczył się w Gimnazjum w Trzemesznie. W 1860 brał udział w wyprawie Garibaldiego na Sycylię, gdzie odznaczył się męstwem i nieustępliwością. Był wykładowcą Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo, gdzie stał się zajadłym przeciwnikiem Ludwika Mierosławskiego. Był związany z politycznym ugrupowaniem Białych.

Przed wybuchem powstania z ramienia Komitetu Centralnego Narodowego sprowadzał do Polski karabiny z Niemiec i Belgii. 9 stycznia 1863 mianowany pułkownikiem województwa sandomierskiego. Miał przeprowadzić koncentrację sił powstańczych w Górach Świętokrzyskich i na ich czele uderzyć na Warszawę. 22 stycznia jego zgrupowanie przypuściło trzy zwycięskie ataki na siły rosyjskie w Jedlni, Bodzentynie i w Szydłowcu (gdzie uczestniczył osobiście), rozpoczynając zwaną przez historyków Kampanię Langiewicza. W obozie w klasztorze w Wąchocku zgromadził 1400 ludzi, formując z nich odziały jazdy, piechoty i służb. Założył tam kancelarię sztabową, ambulans, drukarnię i fabryczkę broni. Rosjanie rozpoczęli za nim pościg, uderzając w kilku miejscach jednocześnie. 11 lutego pobił Rosjan w bitwie pod Słupią, zdobywając 1000 karabinów i 8 dział. Jego siły stale rosły. W Małogoszczy Langiewicz połączył swoje siły z odziałem idącym z Mazowsza. Miał teraz ponad 2500 żołnierzy. Tu też wydał 24 lutego 1863 bitwę przeważającym liczebnie Rosjanom. Dzięki sprawnemu dowodzeniu wyrwał się z okrążenia prawie bez poważniejszych strat, tracąc 300 zabitych i 2 armaty. 11 marca 1863 roku ogłosił się dyktatorem powstania. Tydzień później po bitwach pod Chrobrzem i Grochowiskami, przeszedł do Galicji.

Aresztowany przez Austriaków, przez dwa lata był więziony w twierdzy Josephstadt, a następnie przebywał na emigracji w Anglii i Szwajcarii. Później przebywał i służył w armii tureckiej.

Przypisy

  1. ↑ Informacje dotyczące daty urodzenia i śmierci zostały zweryfikowane w Muzeum Regionalnym w Krotoszynie, gdzie przechowywany jest odpis aktu chrztu Mariana Langiewicza

edytuj Linki zewnętrzne

Wikiźródła
p • d • e
Dyktatorzy powstania styczniowego

Ludwik Mierosławski • Marian Langiewicz • Romuald Traugutt (nieformalnie)

 
p • d • e
Siły zbrojne powstania styczniowego

Korpusy: I Lubelski * II Krakowski * III Augustowski (planowany) * IV Mazowiecki (planowany) * V Litewski (planowany)

Dywizje: Kaliska * Krakowska * Sandomierska

Pułki: Kielecki * Miechowski * Olkuski * Opatowski * Opoczyński * Radomski * Sandomierski * Stopnicki

Partie powstańcze: Borelowskiego "Lelewela" * Brzóski * Cichorskiego "Zameczka" * K. Cieszkowskiego "Ćwieka" * T. Cieszkowskiego * Czachowskiego * Czarnieckiego "Bończy" * Czechowskiego * Dawidowicza * Dąbrowskiego * Dolickiego * Emianowicza * Figiettiego * Fryczego * Grekowicza * Grylińskiego * Heydenreicha "Kruka" * Jeziorańskiego * Kality "Rębajło" * Klimaszewskiego * Kononowicza * Kopernickiego * Kozłowskiego * Krasowskiego * Krysińskiego * Kurowskiego * Langiewicza * Lütticha * Łopackiego * Markowskiego * Mossakowskiego * Mystkowskiego "Ojca" * Oxińskiego * Padlewskiego * Rembowskiego * Ruckiego * Rudzkiego * Sierakowskiego * Słupskiego * Stamirowskiego * Szaniawskiego * Szemiota * Taczanowskiego * Urbanowskiego * Wagnera * Wilkoszewskiego "Wirona" * Wysockiego

Garibaldczycy * Kodeksy Karne Wojskowe * Komitety Niewiast * Manifest 22 stycznia * Partia powstańcza * Sztyletnicy * Żuawi śmierci

 
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.