Accessio cedit principali – (łac. „przyrost przypada temu, co główne”) zasada rzymskiego prawa rzeczowego oznaczająca, iż rzecz przyłączona do rzeczy głównej przypada właścicielowi rzeczy głównej. Znana również w wersji: accesorium sequitur principale (łac. „rzecz przyłączona idzie za główną”).
Paremię tą podają Digesta justyniańskie w ślad za Ulpianem:
| „ |
Ilekroć zastanawiamy się, co czemu przypada, pod uwagę bierzemy, czego użyto do ozdobienia innej rzeczy, gdyż rzecz przyłączona przypada rzeczy głównej. Przypadają zatem klejnoty wprawione w filiżanki lub misy właścicielowi zastawy.[1]
|
” |
| — Ulpian w księdze dwudziestej ad Sabinum, D.34,2,19,13 |
Obecnie zasadę tą w polskim prawie cywilnym wyraża art. 47 Kodeksu cywilnego[2].
Przypisy
- ↑ D.34,2,19,13: Ulpianus libro vicensimo ad Sabinum: Semper enim cum quaerimus, quid cui cedat, illud spectamus, quid cuius rei ornandae causa adhibetur, ut accessio cedat principali. Cedent igitur gemmae, fialis vel lancibus inclusae, auro argentove.
- ↑ Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. nr 16 poz. 93 z późn. zm.)
|